Beste Mark Rutte,

Dat u bedrijven dreigt met fiscale maatregelen als zij de lonen niet verhogen, zorgde de afgelopen dagen voor opgetrokken wenkbrauwen. Uw uitspraak dat ‘de winst tegen de plinten klotst, maar het enige wat stijgt het salaris van de topmannen is’ wordt gezien als opmerkelijk – of in stevigere bewoordingen: ‘een reuzendraai’. Daarbij komt nog het verwijt dat u de zaken versimplificeert, zoals de Volkskrant in een commentaar schreef: de lonen stijgen immers meer dan normaal en er is sprake van verhoging van energiebelasting en btw op primaire levensbehoeften.

Of uw oproep nu terecht is of niet, of u de zaken te simpel voorstelt of niet: u doet een oproep voor verbetering van de levens van ‘de hardwerkende Nederlander’ die dubbeltjes omdraait. Als u als de minister-president op wil komen voor het belang van die groep, het human capital van de BV Nederland, zou ik u er graag op wijzen dat er nóg een groep is van wie de belangen stelselmatig over het hoofd worden gezien: vrouwen. Dan heb ik nog niet eens over de gender pay gap – ook al had u zeker uw oproep kunnen versterken door erop te wijzen dat er nog steeds beloningsverschillen bestaan tussen mannen en vrouwen op hetzelfde functieniveau, zelfs als je corrigeert op allerlei variabelen. Ik doel op het feit dat hooggekwalificeerde, ambitieuze vrouwen slechts mondjesmaat toetreden tot de topgremia van het bedrijfsleven: de raden van bestuur en de raden van commissarissen.

Uit de Female Board Index 2018 blijkt dat er bij de grootste AEX-bedrijven sprake is van stilstand in plaats van vooruitgang. Een groter vertrouwen in mannelijke leiderschapscompetenties lijkt in Nederland diepgeworteld en dat is schadelijk. Uit talloze onderzoeken blijkt dat ondernemingen met gebalanceerde man/vrouwverhoudingen beter presteren, ook financieel. Bovendien gaan dergelijke overtuigingen verdere emancipatie tegen in een turbulente tijd waarin íeder talent nodig is om concurrerend te blijven. Het wettelijk streefcijfer, dat voorschrijft dat de top van ondernemingen die vallen onder de Wet bestuur en toezicht moet bestaan uit ten minste 30 procent vrouwen, zou korte metten moeten maken met koudwatervrees en smoesjes van ondernemingen. Diverser worden is immers een kwestie van benoemen en uit de omvangrijke database van Topvrouwen.nl blijkt dat er voldoende hooggekwalificeerde vrouwen te vinden te zijn. De doorstroom van vrouwen gaat echter tergend traag en maar weinig bedrijven voldoen aan de verplichting (!) in hun bestuursverslag uit te leggen waarom het streefcijfer niet is bereikt en hoe men heeft getracht het streefcijfer te realiseren.

Als voorzitter van Topvrouwen.nl stuit het mij tegen de borst dat het wettelijk streefcijfer niet gehaald wordt. 2019 is het jaar van de waarheid; het kabinet zal de komende maanden de voortgang van de groei van het aantal topvrouwen evalueren. Daaruit vloeit eventueel een beslissing voor dwingendere maatregelen voort. Hoeveel kracht zou er niet van uitgaan als u als premier zich uitspreekt voor meer vrouwen naar de top en in de lagen direct daaronder, die de pijplijn vormen. Waarom geen signaal aan het bedrijfsleven dat het nu echt uit moet zijn met de vrijblijvendheid en de wet niet langer genegeerd kan worden? Want dat u zegt dat alleen de salarissen van de topmannen stijgen, verraadt dat het in Nederland nog volstrekt normaal is dat mannen toezichthoudend en bestuurlijk Nederland domineren.

Bron: volkskrant.nl