‘Mijn doel is bereikt zodra de Stichting Topvrouwen zichzelf overbodig gemaakt heeft. Bedrijven hebben dan voldoende vrouwen op hun longlist staan, zodra er een vacature is. ’

‘Het ultieme doel: voldoende vrouwen op élke longlist’

Marry de Gaay Fortman heeft een positieve kijk op diversiteit. ‘Diversiteit is allesbehalve een straf: met meer vrouwen in de boardroom presteren bedrijven beter én het wordt er leuker op: de discussies verbreden en verdiepen én de manier van communiceren verandert. Bedrijven die dit onderwerp nog niet op de boardroomagenda hebben staan, of er niet naar handelen, hebben geen idee wat ze mislopen.’

De Gaay Fortman spreekt nadrukkelijk uit haar eigen ervaringen met vergaderingen met rvb’s en rvc’s: daar was zij meestal de enige vrouw. ‘En dan wist ik dat het de hoogste tijd was daar verandering in te brengen.’ Binnen de Stichting Topvrouwen wil zij haar eigen ervaringen en netwerk inzetten om genderdiversiteit vanzelfsprekend te maken.

Iedereen vaart wel bij meer vrouwen in topfuncties, aldus De Gaay Fortman. Is het dan geen groot mysterie waarom dames nog niet in grote getalen tot de corporate top doorgedrongen zijn? Voor De Gaay Fortman niet: ‘In mijn carrière heb ik gemerkt dat mannen het vaak ongemakkelijk vinden als eerste aan te kaarten dat vrouwen erbij horen in de boardroom en in de raad van commissarissen.’ Zij ziet het als de taak van de voorzitter dit aan te kaarten. ‘Als die het niet doet, gebeurt er dus niets. Stichting Topvrouwen zet zich de komende tijd in om hier verandering in aan te brengen.’

‘Nederland is wat diversiteit betreft – in tegenstelling tot veel andere landen – nog onontgonnen gebied. Er is dus echt wat missiewerk nodig. Wij gaan de vrouwen en huidige bestuurders met elkaar verbinden, de voorwaarden scheppen ze met elkaar in contact te laten komen en zorgen dat ze elkaars taal gaan spreken. Om dat te bereiken, willen we het aanbod potentiële vrouwelijke topkandidaten volstrekt transparant maken. Onze database met board ready-vrouwen moet dus stevig in de markt staan. Het ultieme doel: voldoende vrouwen op élke longlist. Op dat moment heeft deze stichting zichzelf overbodig gemaakt.’

Dat De Gaay Fortman weliswaar een positieve kijk op diversiteit heeft, plus een groot vertrouwen in de mogelijkheid meer vrouwen te lanceren in Hollandse bestuurskamers, wil niet zeggen dat ze haar vechtlust niet aanboort. ‘Integendeel. Het gaat niet vanzelf. Dat er zoveel bedrijven zijn die beweren ‘geen vrouwen te kunnen vinden’ is zorgelijk. Die bedrijven moeten zich ervoor schamen dat zij er niet in slagen vrouwelijk potentieel te mobiliseren. Wat dat betreft mag best de vuist op tafel: diversiteit is niet vrijblijvend. Bedrijven moeten het simpelweg niet laten aankomen op een quotum.’

‘Het grootste deel van de bedrijven wil echter niet het diversiteitsbeginsel met voeten treden; zij hebben vooral handvatten nodig. Als zij direct met ambitieuze, board-ready vrouwen in contact gebracht worden, hoor ik achteraf vaak dat het een echte eyeopener was. Het is dus onze taak om te verbinden.’ 

Terug